Tot de dood ons scheidt.

Ik ben ziek, ik heb het flink te pakken. Toch wilt mijn moeder dat ik éventjes meega naar een familieverjaardag ('Toe nou, papa wilt ook niet mee! Heel even maar.') dus met tegenzin trek ik mijn jas aan en mijn muts op en volg haar naar de auto. Ik weet nu al wat ik kan verwachten van deze avond.

Tegenover mij zit mijn nichtje van bijna veertien jaar, op de schoot van haar vriendje, bijna achttien. Ze kijken elkaar lief aan, en groetten mij ook netjes, en mijn nichtje stormt meteen haar 'modellenverhaal' op me af, ze heeft (uit zichzelf) een modellenshoot in Bataviastad aangevraagd. Ik zet mijn liefste 'grote-nichten-glimlach' op en zeg dat de foto's heel erg mooi geworden zijn. Ondertussen vraagt mijn tante aan haar 'schoonzoon' of hij nog een kopje koffie wilt. Ja hoor, dat wilt hij wel.

Begrijp me niet verkeerd: ik ben gek op mijn nichtje. Mijn jonge, blonde, lange, dunne nichtje die in niks op mij lijkt, maar ik ben wel gek op d'r. Omdat ze mijn nichtje is. Omdat ze vroeger (toen ze nog korter was) altijd tegen mij opkeek. Omdat ze kwaliteiten heeft die ik totaal niet heb; namelijk dat ze heerlijk zorgeloos is (in mijn hoofd blijf ik volhouden dat het naïef heet.. tevergeefs) en dat ze zomaar tegen jongens bij mij op school praat die veel ouder zijn als zij, en het nog voor elkaar krijgt ook dat ze haar niet raar aankijken. Ze is lief en mooi, en iedereen houdt van d'r. Door haar prachtige, lieve gezichtje laat ze elk jongenshart doen smelten, en de 'schoonzoon' is daar het levende bewijs van.

Ze gaan nu al meer als een jaar met elkaar, mijn nichtje en de 'schoonzoon'. In dat jaar is er al veel gebeurd. De ouders van mijn nichtje en de ouders van de 'schoonzoon' zijn beste vrienden geworden. Ze komen elk weekend als mijn nichtje naar de schoonzoon wordt gebracht bij elkaar op de koffie, ze hebben samen oud & nieuw gevierd. Er is op hun 3-maandelijks samen zijn (ik zou het bijna huwelijk noemen) een kettinkje uitgewisseld, op Valentijnsdag een ring en met hun één jarig jublieum een armbandje. Ze gaan samen weekendjes weg met de twee gezinnen, en er wordt volop lief gehebt (lief gehebt? Ik moet toch weer eens wat aan mijn Nederlands gaan doen.. ach, misschien ligt het wel aan het feit dat ik ziek ben) en genoten. La vita e bella.

Mijn moeder zegt dat ik jaloers ben. Ik ben jaloers op mijn nichtje. Ik ben jaloers omdat ze jonger is als ik, anderhalf jaar, en het nu al gevonden heeft, en omdat ze blond is en zeker 10 centimeter langer en 6 kilo lichter (moet ik daar jaloers op zijn? Ik bedoel: ze is echt een sprietje) Ik ben jaloers op de manier waarop hij naar haar kijkt, je ziet aan alles dat hij oud met haar wilt worden. Ik ben jaloers op de liefde tussen die twee.

Maar er zijn ook een paar dingen waar ik níét jaloers op ben. Ik was echt jaloers op die twee geweest als we de tijd twaalf, dertien jaar vooruit konden spoelen.

Ik wil haar eigenlijk zo graag meegeven dat ze zo jong is. Fysiek en mentaal. Je eerste liefde is hoogstwaarschijnlijk niet je tot de dood ons scheidt liefde. Geniet van het leven. Lach met je vriendinnen, die zijn voor altijd. Je leeft één keer, dus probeer van alles uit. Dans in de regen. Ga naakt zwemmen voor mijn part. Als je teveel dingen samenbrengt, wordt het moeilijker om met iets te stoppen. Als teveel zaken in je leven zich met elkaar gaan verbinden, bedoel ik. Je moet rekening houden met gevoelens van ander, en niet alleen met die van schoonzoon in dit opzicht.

Misschien is het nog wel helemaal niet erg dat ik geen schoonzoon voor mijn moeder heb gevonden. Integenstelling tot mijn nichtje, heb ik dromen. Ik heb verwachtingen van het leven. Ambities. Over anderhalf jaar doe ik examen havo. Dan ga ik naar de School voor Journalistiek, en misschien nog wel naar de universiteit. Ik ga uit in Amsterdam, op zoek naar het feit of het echt waar is dat in Amsterdam de leukste jongens lopen. Ik ga over de wereld reizen, ik wil reisreportages voor tv en/of tijdschrift maken. En boeken. Ik wil boeken schrijven. Ik wil werken op een tekstredactie. Ik wil van alles leren. Ik wil een scenario schrijven voor een kinderserie (een mix van Madelief en De Daltons), die ik al helemaal heb uitgedacht, misschien leer ik daar wel hoe ik een film moet monteren en regisseren. En ergens in die tussentijd, zal ik ook een schoonzoon voor mijn moeder vinden.

Ik heb alle tijd.